Deze aflevering nam op het laatste moment een andere wending. Op de planning stond om Josh Tarasoff als grote belegger te behandelen, maar de content van hem is te beperkt. We laten wel één fragment van hem horen over pricing power. Die is zo goed dat we het vandaag daarover gaan hebben. We starten de aflevering wel eerst met een korte profielschets van Tarasoff. Zijn rendementen zijn best indrukwekkend over de afgelopen 20 jaar.

Ik kwam het volgende tegen in mijn bak aan notities: “Beleg niet in de achteruitkijkspiegel! Consumer centric is een moat. Van Winden belegt niet in tech. Oude principes worden toegepast in tech. Van consumer centric naar investor centric. Beleg in bedrijven met pricing power wordt vaak gezegd, maar meestal is het een zwakte en aftakeling van competitief voordeel. Pricing power moet komen vanuit innovatie. Meer waarde creëren.” Ook kwam ‘Consumer surplus (goodwill)’ en ‘Untapped vs tapped pricing power’ naar boven.

We gaan het vandaag hebben over pricing power, het vermogen van een bedrijf om prijzen te verhogen zonder klanten kwijt te raken.

Grote beleggers: Josh Tarasoff

Josh Tarasoff is de oprichter van Greenlea Lane Capital, een private investment partnership dat hij in 2006 begon. Hij studeerde filosofie aan Duke, werkte bij Goldman Sachs en haalde daarna zijn MBA aan Columbia. Niet de luidste belegger, wel een interessante. Hierdoor heb ik helaas niet voldoende materiaal om een volledige aflevering over hem te maken. Op dat vlak is hij vergelijkbaar met Nick Sleep.

Over zijn persoonlijke leven is ook weinig publiek bekend. Zelfs zijn exacte leeftijd en geboorteplaats zijn lastig te vinden. De interviews en presentaties die hij wel ooit gegeven heeft, zijn vakkundig offline gehaald.

“I came to think of true long termism as a way of being.” — Josh Tarasoff

Zijn stijl? Geconcentreerd, lange termijn en vooral gericht op uitzonderlijke bedrijven die hun intrinsieke waarde jarenlang kunnen laten groeien. Denk: kwaliteit, management, cultuur en pricing power. Niet kopen omdat iets optisch goedkoop is, maar omdat een bedrijf lang beter kan worden.

Zijn pricing power-denken past daar mooi bij: niet alleen prijzen verhogen, maar prijzen verhogen boven kosteninflatie, terwijl de klant nog steeds veel meer waarde krijgt dan hij betaalt. Er is maar één fragment van hem te vinden, en dat gaat hierover.

Greenlea Lane Capital

Greenlea Lane Capital is gestart met $2,3 miljoen, geen kantoor, geen medewerkers en geen actieve marketing. In 2021 was dat gegroeid naar meer dan $450 miljoen AUM. Niet verkeerd voor een soort one-man shop.

Performance: volgens een MITIMCo-interview compoundde Greenlea Lane sinds 2006 met 17,3% netto per jaar, na alle fees en kosten. Voor de duidelijkheid: ik heb geen recenter publiek totaalrendement gevonden. WhaleWisdom noemt per 31 maart 2026 $461,9 miljoen discretionary AUM en de laatste 13F liet 9 posities zien met ongeveer $344 miljoen aan gerapporteerde Amerikaanse effecten. Zijn portfolio is nu ook in PDT te volgen:

Naast dat ene fragment en een interview in MITIMCo, heeft hij zelf ook nog vier lange stukken geschreven die op zijn website staan. Ik licht ze even kort toe, zijn zeker de moeite waard om te lezen.

Implicit and explicit

Tarasoff legt de vinger op iets waar ik steeds meer oog voor krijg: niet alles wat belangrijk is, past in een spreadsheet. We kunnen omzet, marges, waardering en rendement keurig in Excel zetten, maar daarmee zie je nog niet automatisch de cultuur van een bedrijf, de kwaliteit van een product of de aantrekkingskracht van een merk. Juist daar kan een edge zitten. Zeker nu technologie en AI ons steeds beter helpen met het expliciete, wordt het impliciete misschien wel waardevoller: leren kijken, voelen en beoordelen wat niet netjes in een model past. Met andere woorden: de spreadsheet is belangrijk, maar niet de hele werkelijkheid.

Direct and indirect

In dit stuk vergelijkt Tarasoff beleggen met een boom laten groeien. Een Lego-set bouw je stap voor stap, maar aan een boom trekken om hem sneller te laten groeien werkt niet. Zo kijkt hij ook naar langetermijnbeleggen. Je kunt niet elk inzicht afdwingen met een strak proces, een koersdoel en een IRR-berekening. Soms moet je vooral de juiste omstandigheden creëren: bedrijven bestuderen, nieuwsgierig blijven en wachten tot overtuiging langzaam ontstaat. Beleggen is dan minder bouwen en meer tuinieren.

Conviction and Quality

Conviction komt volgens Tarasoff in twee smaken. De eerste is expliciet: je hebt iets doorgerekend en kan uitleggen waarom de omzet, marge of waardering omhoog moet. De tweede is impliciet: je vertrouwt een bedrijf omdat je de kwaliteit van de mensen, cultuur en missie herkent. Vooral als het tegenzit, wordt dat tweede belangrijk. Dan wil je niet alleen weten of je model nog klopt, maar vooral of het bedrijf karakter heeft. Zijn grote les: analyse is noodzakelijk, maar bij uitzonderlijke bedrijven zit de echte hefboom vaak dieper dan de cijfers.

Self driving

Tarasoff’s ideaal is een self-driving portfolio: een portfolio met bedrijven die zo sterk zijn dat ze zelf het werk van compounding dragen. Niet omdat je nooit meer hoeft op te letten, maar omdat je niet elke maand een nieuw briljant idee hoeft te vinden. De kern zit in positieve feedbackloops, kwaliteit en een duidelijke endgame: een langetermijnuitkomst die zo logisch is dat tijd je vriend wordt. Mooi gezegd: de beste belegger ontsnapt aan de ideeënfabriek van de markt en laat duur zijn werk doen.

Wat is pricing power?

Pricing power is het vermogen van een bedrijf om prijzen te verhogen zonder klanten kwijt te raken. Maar daar begint het pas. De betere vraag is: krijgt de klant nog steeds veel meer waarde dan hij betaalt?

Dat verschil noemen we consumer surplus, de extra waarde die de klant ontvangt bovenop de prijs die hij betaalt. Hoe groter dat surplus, hoe langer een bedrijf meestal mee kan. Niet omdat klanten dom zijn, maar omdat ze het product simpelweg waard vinden.

Surplus drives longevity

Dat surplus bouwt ook iets op wat je niet altijd direct in de cijfers ziet: consumer goodwill. Klanten vertrouwen het bedrijf, blijven terugkomen en geven het bedrijf de ruimte om fouten te maken, te innoveren of later voorzichtig prijzen te verhogen.

Daarom is pricing power niet alleen een beleggersfeestje. Het begint bij de klant. Tarasoff maakt daarbij een nuttig onderscheid:

• Nominale pricing power Je verhoogt prijzen om kosteninflatie te compenseren. Prima, maar vooral een basisvoorwaarde.
• Reële pricing power Je verhoogt prijzen boven kosteninflatie. Dát is interessant, want dan stijgen je marges.

Maar ook daar zit een addertje. Er is een groot verschil tussen untapped en tapped pricing power.

• Untapped pricing power De klant krijgt nog veel meer waarde dan hij betaalt. Er is dus nog prijsruimte over. Dit is vaak het mooiste scenario.
• Tapped pricing power Het bedrijf heeft jarenlang prijzen verhoogd en het klantvoordeel langzaam opgegeten. Dat kan lijken op kracht, maar is soms juist een teken van slijtage.

Met andere woorden: beleg niet alleen in de achteruitkijkspiegel. Een historie van prijsverhogingen is niet automatisch goed nieuws. Misschien is de tank bijna leeg. Echte pricing power komt niet uit aandeelhoudershonger, maar uit klantwaarde.

Een bedrijf moet eerst meer waarde creëren. Door innovatie, gemak, schaal, betere producten of lagere kosten. Daarna kan het duurzaam pas meer waarde vangen.

Eerst consumer-centric. Daarna pas investor-centric.

Paar voorbeelden

Mogelijk te veel tapped:

• Unilever – waarschuwing door hoge prijs, volumepijn en private label-druk.
• Kraft Heinz – sterker voorbeeld door aanhoudende volume/mix-druk.
• PepsiCo – prijsverhogingen begonnen zichtbaar op vraag te drukken.
• Disney Parks – veel goodwill, maar oppassen dat nostalgie niet wordt uitgeknepen.

Mogelijk nog untapped:

• Costco: veel klantwaarde, hoge renewal, pricing power bewust niet maximaal gebruikt.
• Spotify: lage prijs per gebruiksuur, groei ondanks prijsverhogingen.
• Netflix: nog waarde per huishouden, mits contentkwaliteit blijft leveren.
• ASML: pricing power uit innovatie en onmisbaarheid.
• Hermès: schaarste, merk en vakmanschap houden consumer surplus hoog.
• Interactive Brokers: lage kosten als klantbelofte.
• Wise: lagere prijzen als groeimotor.
• Alphabet: gratis producten als surplus-machine.

Grote beleggers over pricing power

We hebben ondertussen veel grote beleggers behandeld. De meesten hebben ooit wel iets gezegd over pricing power. Met een beetje hulp van Claude heb ik een overzicht gemaakt van wat de grote beleggers hierover hebben gezegd.

Josh Tarasoff - Echte pricing power is niet simpelweg prijzen verhogen. Voor Tarasoff wordt het pas interessant als een bedrijf prijzen kan verhogen boven kosteninflatie. Zijn mooiste vraag: krijgt de klant nog steeds veel meer waarde dan hij betaalt? Zo ja, dan zit er mogelijk nog ongebruikte prijsruimte in het bedrijf.

Dev Kantesaria - Kantesaria zoekt de kwaliteitsmachine: dominante bedrijven die volumes kunnen laten groeien en prijzen boven inflatie kunnen verhogen. Alleen prijsverhogingen zijn leuk, maar prijs plus volume plus weinig extra kapitaal is waar het echt begint te compounden.

Chris Hohn - Voor Hohn is pricing power een teken van een echte supercompany. Een bedrijf moet prijzen boven inflatie kunnen verhogen zonder dat klanten afhaken. Maar dat kan alleen als er iets stevigs onder ligt: schaarste, overstapkosten, regelgeving, netwerkvoordelen of een product dat klanten simpelweg nodig hebben.

Warren Buffett - Buffett houdt het heerlijk simpel: kan een bedrijf zijn prijzen verhogen zonder klanten te verliezen? Dan heb je waarschijnlijk een sterke moat. Het is misschien wel de kortste kwaliteitstest die er is. Geen ingewikkeld model, gewoon kijken wat de klant doet.

Nick Sleep - Sleep draait het om. De beste bedrijven gebruiken hun pricing power soms juist niet, maar geven schaalvoordelen terug aan klanten. Denk aan Costco of Amazon: lage prijzen zorgen voor vertrouwen, vertrouwen zorgt voor volume, volume zorgt voor schaal. En dan begint het vliegwiel.

Charlie Munger - Munger laat twee kanten zien. See’s Candies bewijst hoe krachtig een merk met pricing power kan zijn: kleine prijsverhogingen lopen bijna rechtstreeks naar de winst. Maar Costco laat de andere kant zien: soms bouw je juist een sterkere moat door die pricing power níét maximaal te gebruiken.

François Rochon - Rochon praat minder expliciet over pricing power, maar bij hem zit het verstopt in kwaliteit. Hoge marges, hoge ROE en intrinsieke waarde die jarenlang groeit. Een bedrijf zonder pricing power kan best even goed lijken. Maar decennialang hoge rendementen vasthouden? Dan moet er ergens een echte moat zitten.

Chuck Akre - Voor Akre hoort pricing power bij een buitengewoon bedrijf, de eerste poot van zijn bekende three-legged stool. Maar daarna begint pas de echte vraag: kan het bedrijf die extra winst ook weer tegen hoge rendementen herinvesteren?

Li Lu - Bij Li Lu is pricing power vooral bewijs dat de economic moat echt is. Klanten blijven niet zomaar betalen als ze makkelijk weg kunnen. De vraag is dus niet alleen: heeft dit bedrijf pricing power? Maar vooral: waarom bestaat die pricing power, en blijft dat zo?

Terry Smith - Smith waardeert pricing power, maar is er niet blind enthousiast over. Als je prijzen te ver verhoogt, maak je de markt aantrekkelijk voor concurrenten. Hij heeft daarom liever bedrijven die ook fysiek groeien: meer klanten, meer producten, meer volume. Pricing power is dan de bonus.

Peter Lynch - Lynch zou waarschijnlijk beginnen op de winkelvloer. Zie je dat klanten blijven kopen, ook als prijzen stijgen? Dan vertelt de praktijk je iets belangrijks. Zijn stijl is minder academisch en meer: kijk om je heen. Soms zie je pricing power eerder in de rij bij de kassa dan in het spreadsheet.

Aswath Damodaran - Damodaran kijkt er als waarderingsman naar. Pricing power is geen mooi verhaal voor in een pitchdeck; het moet terugkomen in marges, kasstromen en risico. Bij inflatie zijn bedrijven met pricing power waardevoller, omdat ze hun winstmarges beter kunnen beschermen. Leuk narratief, maar laat het maar zien in de waardering.

Samengevat

Tarasoff, Hohn en Kantesaria zoeken prijsverhogingen boven inflatie. Buffett en Lynch gebruiken pricing power als simpele moat-test. Akre, Rochon en Li Lu zien het als onderdeel van de grotere compounder-machine. En Sleep, Smith en Munger voegen de nuance toe: soms is de beste pricing power de macht die je niet gebruikt. Prijsverhogingen kunnen uiteindelijk een paraplu openen waaronder concurrenten kunnen groeien.

In het boek Stock Market Maestros, dat we besproken hebben in aflevering 220, benoemde een van de fondsmanagers drie vormen van risico's: balans, marges en multiple. Wanneer er nog voldoende untapped pricing power is, is het risico op een dalende marge veel minder aanwezig.

Portfolio

Transactie: Nee

Portfoliowaarde: € 460.300

Podcast update

Jong Beleggen gaat de komende maanden op een (half) zomerreces. We gaan niet meer elke twee weken een nieuwe aflevering uitbrengen. En ook de insteek gaat iets anders zijn dan je al zes jaar van ons gewend bent. Iets minder pure educatie, persoonlijke learnings en updates.

We verleggen de focus daarentegen naar aandelenanalyses. In grote lijnen hetzelfde als de Spotify- en Airbnb-aflevering uit 2022. In plaats van elke twee weken, kun je nu één aflevering per vier weken van ons verwachten. Over twee weken starten we met de eerste!

Volgende keer iets anders, een aandelenanalyse over 'Toast (TOST)'. Rest ons nog één ding: investeer in je kennis! En beleg met beleid.

Word Vriend

Vind je het leuk om ons te steunen als onafhankelijke podcast, gebruik te maken van en mee te denken met de Portfolio Dividend Tracker? Voor € 6,25 per maand krijg je toegang. Zeven dagen gratis proberen!

► Doe mee met Jong Beleggen: PortfolioDividendTracker.com

Pim's portfolio

► Bekijk mijn volledige aandelenportfolio: Portfoliodividendtracker.com/jongbeleggen

JB updates op Instagram

► @JongBeleggen op Instagram: Instagram.com/jongbeleggen